De UCI Cyclocross Wereldkampioenschap 2025-2026, dat plaatsvond in de winterperiode, bracht voor Wout van Aert een dramatische wending. De Belgische wielerster, drievoudig wereldkampioen veldrijden en een van de meest geliefde atleten ter wereld, crashte zwaar tijdens de Exact Cross in Mol, kort voor de echte WK-periode. In besneeuwde omstandigheden gleed hij uit in een gladde bocht terwijl hij in een fel duel verwikkeld was met rivaal Mathieu van der Poel. De val resulteerde in een verstuikte enkel met een kleine breuk, wat leidde tot een operatie en het vroegtijdige einde van zijn gehele cross-seizoen.

Na de crash en de succesvolle ingreep in Herentals, heeft Wout van Aert tijd nodig gehad om mentaal te herstellen. De teleurstelling was enorm: hij voelde zich sterker dan ooit dit seizoen, had de kloof met Van der Poel weten te dichten en keek uit naar de iconische duels in Zonhoven, het BK en uiteindelijk het WK. In plaats daarvan moest hij toezien hoe zijn wintercampagne abrupt eindigde. Fans over de hele wereld leefden intens mee, en de steunberichten stroomden binnen via sociale media, brieven en publieke optredens.

Nu, nadat hij mentaal weer tot rust is gekomen, heeft Wout van Aert een lange, emotionele brief geschreven aan zijn supporters. Hij vroeg zijn vrouw Sarah om deze hardop voor te lezen en te delen, omdat woorden soms meer kracht hebben wanneer ze persoonlijk en oprecht overkomen. De brief, die meerdere pagina’s beslaat, is een ontroerend blijk van dankbaarheid, nederigheid en spijt – niet omdat hij gefaald zou hebben, maar omdat hij het gevoel heeft zijn fans in de steek te hebben gelaten door niet de prestaties te kunnen leveren die iedereen verwachtte.

Hieronder de volledige, ontroerendste versie van de brief, zoals Wout die zou kunnen hebben bedoeld, vol emotie en oprechtheid:

Lieve supporters, lieve vrienden van over de hele wereld,

Ik schrijf jullie deze woorden met een zwaar hart, maar ook met een oneindige dankbaarheid die ik nauwelijks in zinnen kan gieten. De afgelopen weken waren de moeilijkste van mijn carrière. Die val in Mol, in de sneeuw, terwijl ik eindelijk weer het gevoel had dat ik kon vechten voor de overwinning… het was alsof alles in één seconde werd weggenomen. Niet alleen de race, niet alleen het seizoen, maar ook een stukje van de droom die we samen najagen.

Ik heb gehuild. Niet van de pijn in mijn enkel – die is te dragen met operatie en revalidatie – maar van het besef dat ik jullie heb moeten teleurstellen. Jullie die al jarenlang in de modder staan, die ’s ochtends vroeg opstaan om mij te zien crossen, die spandoeken maken met mijn naam erop, die berichten sturen vol liefde en geloof. Jullie die mij dragen als het zwaar is, en juichen als het lukt. Ik voel me schuldig omdat ik niet heb kunnen presteren zoals ik wilde, zoals jullie verdienden.

Ik had zo graag op dat WK-podium gestaan, met tranen in mijn ogen en een regenboogtrui in het vizier. Ik had zo graag die laatste ronde in Mol willen afmaken, schouder aan schouder met Mathieu, en jullie laten zien dat de oude Wout er nog is. In plaats daarvan zat ik in het ziekenhuis, kijkend naar scans en dokters, wetend dat het seizoen voorbij was voordat het echt begon. Dat doet pijn. Meer dan de breuk zelf.

Maar weet dit: jullie teleurstelling is mijn grootste verdriet. Ik heb gefaald in jullie ogen, al was het door een ongeluk, al deed ik alles wat ik kon. Ik bied jullie mijn excuses aan. Sorry dat ik niet sterker was, sorry dat ik niet kon doorbijten, sorry dat ik jullie hoop niet waar kon maken dit jaar. Jullie verdienen een kampioen die altijd staat, die nooit opgeeft. Ik was dat niet, niet deze winter.

Toch geef ik niet op. Nooit. Deze brief is geen afscheid, maar een belofte. Zodra mijn enkel geneest, zodra ik weer op de fiets kan stappen, zal ik vechten zoals nooit tevoren. Voor mezelf, maar vooral voor jullie. Voor elke fan die een bericht stuurde, voor elke ouder die zijn kind mijn naam leerde, voor elke Belg die trots is op onze sport. Jullie zijn mijn brandstof.

Dank je wel dat jullie blijven geloven, zelfs nu het donker is. Dank je wel voor de tranen die jullie met mij delen, voor de kracht die jullie mij geven zonder dat ik het verdien. Ik hou van jullie. Echt. Vanuit het diepst van mijn hart.

Met alle liefde en respect, Wout

Deze brief heeft fans wereldwijd tot tranen geroerd. Sociale media ontploffen van emotionele reacties, steunbetuigingen en video’s waarin mensen de woorden hardop voorlezen. Wout van Aert toont hiermee opnieuw waarom hij zo geliefd is: niet alleen door zijn prestaties, maar door zijn menselijkheid, nederigheid en oprechte verbinding met zijn publiek.

Ondertussen richt hij zich volledig op herstel. De focus ligt op de wegwedstrijden van 2026, waar hij hoopt weer te schitteren in de klassiekers en grote rondes. Maar deze brief zal herinnerd worden als een van de meest ontroerende momenten in zijn carrière – een moment waarop een atleet zijn schild liet zakken en zijn hart opende.

Wout van Aert is meer dan een renner. Hij is een symbool van doorzettingsvermogen, maar ook van kwetsbaarheid. En juist dat maakt hem onvergetelijk.